พระคุณของครู

ประสบการณ์ผู้ปฏิบัติธรรม

รัศมีแห่งบุญ

จากอิสลาม เข้าถึงพุทธ ที่สุดละเอียด

พระคุณของครู

ชาวคริสต์ผู้ปฏิบัติธรรมจริงจัง ก็ถึงธรรมกายได้

 

เรื่องที่จะกล่าวต่อไปนี้ เป็นประสบการณ์ที่เกิดขึ้นจริงของข้าพเจ้า มิได้ต้องการให้เป็นการโอ้อวด   แต่มีวัตถุประสงค์ที่สำคัญยิ่ง 2 ประการ คือ

ประการแรก เพื่อให้เป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ประสบการณ์ที่ได้จากการปฏิบัติธรรมจริงๆ  เพื่อให้ผู้อื่นที่ได้ปฏิบัติเข้าถึงและพบปัญหาแบบเดียวกันเข้าใจ  สามารถแก้ไขตนเองได้ทัน  เพราะบางทีปัญหาเกิดขึ้นเมื่อไม่มีครูบาอาจารย์อยู่ด้วย  ถ้าตนเองไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจ ก็อาจแก้ปัญหาไม่ถูกต้องตามแนวทาง  ทำให้เกิดผลเสียหนักขึ้นได้  การทำวิชชาชั้นสูงที่ละเอียดมากๆ  ต้องระวังอย่างยิ่ง  ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย อาจทำให้เกิดผลเสียหายอย่างร้ายแรง ที่ไม่อาจแก้คืนหรือแก้คืนได้ยาก เช่น อาจพลาดแล้วถูกภาคมาร (กิเลสมาร) ยึดสุดละเอียดไป ทำให้หลง ไม่เห็นกิเลสละเอียด ทำให้กาย วาจา ใจ เบี่ยงเบนไปจากธรรมฝ่ายสัมมาทิฏฐิไปทีละน้อย จนไม่รู้สึกตัว  แล้วจะถูกทำลายธาตุธรรมไปในที่สุด

ประการที่สอง  เป็นการยืนยันว่าธรรมกายเป็นของจริง  ขอให้ท่านผู้อ่านทั้งหลายที่เป็นลูกศิษย์ของหลวงป๋า ทราบและมั่นใจได้เลยว่า วิชชาธรรมกายที่หลวงป๋าสอน ตามพระเดชพระคุณ หลวงพ่อวัดปากน้ำ (สด จนฺทสโร) นั้น  เป็นธรรมะของจริงขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  และเมื่อปฏิบัติถูกต้องแล้ว ย่อมได้ผลจริง

ขอพวกเราจงภูมิใจเถิดว่า เรานั้นไม่เสียชาติเกิดเลย ที่ได้มาเป็นลูกหลานของหลวงป๋า เพราะการสอนของท่าน เปิดใจกว้างเสมอ ไม่เคยปิดบังวิชชา  เรียกว่าเปิดกันจนหมดตัวหมดใจเลยทีเดียว แต่เฉพาะศิษย์กับครูเท่านั้นนะ ท่านถึงจะให้เห็น  เพราะท่านถือว่าจำเป็นในการสอน เพื่อที่ศิษย์จะได้เข้าใจถูกต้อง ครบถ้วน ตามจริง ไม่ถือว่าเป็นการอวดอุตตริมนุสสธรรม  ถือว่าเป็นการสอน

ทุกครั้ง ในการสอนธรรมะ  ข้าพเจ้าเห็นกายของท่านใสเป็นแก้ว  ฉัพพรรณรังสีปกคลุมไปทั่วบริเวณลานธรรม  บางครั้งเห็นมีอาสนะเป็นพญานาค 7 เศียร  นั่นหมายถึงท่านเป็นธาตุธรรมที่แท้จริงขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า รัศมีที่เปล่งออกมาหมายถึงความเมตตาต่อสัตว์โลกทั้งหลาย  ไม่เคยแบ่งว่าใครเป็นพระหรือมาร  และข้าพเจ้าเห็นด้วยตัวเองว่า  เมื่อถึงตอนแผ่เมตตาด้วยความบริสุทธิ์ใจของท่าน  แม้แต่ไฟนรกยังดับ ทั่วทั้งจักรวาลมีแต่เสียงสาธุ   นี่คือการสอนธรรมะในแต่ละครั้งของท่าน  เพราะฉะนั้นที่วัดหลวงพ่อสดฯ ซึ่งท่านเป็นเจ้าอาวาสทำวิชชาทุกวันตลอดเวลา (เรียกว่า วิชชาเป็น)  ที่นั่นจึงเป็นศูนย์รวมแห่งความศักดิ์สิทธิ์  เพราะทุกอณูของวัดหลวงพ่อสดฯ เป็นเหมือนเกล็ดเพชรระยิบระยับอยู่เต็มพื้นที่  แต่เมื่อดูด้วยตาธรรมกายแล้ว จะเห็นเป็นองค์พระมากกว่าเมล็ดทรายในท้องมหาสมุทรเสียอีก

จากจุดเริ่มต้นในวิชชาชั้นสูง ที่หลวงป๋าเปิดใจให้กับศิษย์ซึ่งมีความรู้แค่หางอึ่ง ยังไม่ลึกซึ้งในวิชชาธรรมกายเท่าไรนัก  จึงทำให้ข้าพเจ้าผู้ที่เป็นคนที่นับถือศาสนาอื่นมาก่อน เริ่มศรัทธาในศาสนาพุทธ และด้วยความเมตตาที่ท่านมีให้แก่ศิษย์  ท่านจะคอยประคับประคองในเรื่องวิชชา ไม่ให้เดินออกนอกลู่นอกทาง

อยู่มาวันหนึ่งข้าพเจ้าเกิดสงสัยขึ้นมาว่า ทำไมทุกครั้งที่นั่งธรรมะเสร็จแล้ว แผ่เมตตา ไม่เคยเห็นพ่อแม่ ญาติพี่น้องของเราที่เสียชีวิตไปแล้วมาอนุโมทนาบุญเลย  จึงกราบเรียนให้ท่านทราบ  ท่านก็ให้ความกระจ่างมาว่า เขาเป็นมิจฉาทิฏฐิ ไปอยู่สุดขอบจักรวาลโน่น   วิธีช่วยน่ะมี  แต่การช่วยคนนอกศาสนา ไม่เหมือนกับช่วยชาวพุทธที่อยู่ในนรกนะ  เพราะต้องแลกด้วยบุญบารมี (หมายถึงบุญบารมีของท่านที่สร้างมา จะต้องถูกตัดทอนลดลงไป)  ฉะนั้นให้เลือกมา 1 คน  จะเอาใคร  ข้าพเจ้าก็ขอเลือกแม่  ท่านเริ่มทำสมาธิ  ให้ข้าพเจ้าทำสมาธิตามไปด้วย  ในระหว่างที่เดินวิชชาอยู่นั้น  จะเห็นท่านเดินนำหน้าไปคอยอยู่แล้ว  เราก็เข้ากลางตามท่านไป  ความรู้สึกเวลานั้นไม่เหมือนกับนั่งสมาธิแล้ว  เหมือนกับว่าเข้าไปในมิติของแดนสนธยาเลย  ยิ่งเดินก็ยิ่งมืด  เห็นแต่หลวงป๋าองค์เดียว เพราะรัศมีกายท่านสว่างมาก  แต่บริเวณนั้นมืดหมด  ในที่สุดท่านก็บอกว่า ถึงแล้วนะ  ให้เรียกชื่อแม่ 3 ครั้ง  ท่านว่าแม่มาแล้ว   ข้าพเจ้ามองไปที่เท้าของหลวงป๋า เห็นแม่นั่งยองๆ  ผิวหนังขาดวิ่น ผมเป็นกระเซิง  เห็นสภาพของแม่แล้วน้ำตาไหลด้วยความสงสาร  เสียงหลวงป๋าดังขึ้นทันที  เข้ากลางเอาไว้  เพราะจิตเริ่มส่าย  ภาพของแม่เริ่มเลือนๆ   ถ้าคุมสติไม่อยู่ คงต้องเริ่มต้นกันใหม่   เข้ากลางอยู่พักหนึ่ง เมื่อใจเริ่มเป็นปกติ  ท่านก็ให้เรียกแม่อีก  ครั้งแรกแม่ทำท่าตกใจเมื่อเห็นข้าพเจ้า  เพราะเราเป็นองค์พระอยู่  หลวงป๋าให้เรียกแล้วให้บอกว่าเราเป็นลูกชื่ออะไร  เมื่อแม่จำได้ก็ร้องไห้  ขออธิบายเรื่องความจำของแม่สักนิด  คนที่ตายไปแล้ว  ถ้าสมัยมีชีวิตอยู่ไม่เคยฝึกสมาธิ ตายไปก็จำอะไรไม่ได้  เหมือนกับที่เราเกิดมาจากไหน เป็นอะไรมาก่อน เราก็ไม่รู้   ต้องมาฝึกสมาธิถึงจะรู้อดีตได้  แต่ที่แม่จำได้ก็เพราะหลวงป๋าคุมอยู่ตลอดเวลา  ในที่สุดท่านก็ให้แม่รับไตรสรณาคมน์  โดยการให้ข้าพเจ้าเข้ากลาง แล้วถ่ายทอดเสียงของหลวงป๋าไปยังแม่  เมื่อแม่รับไตรสรณาคมน์แล้วก็กราบ 3 หน  เป็นการยอมรับในบวรพระพุทธศาสนา  แล้วหลวงป๋าก็ใช้ให้จักรแก้วเป็นพาหนะ ส่งแม่ไปยังสวรรค์ ก็ช่วยได้แค่ดาวดึงส์เท่านั้น เพราะบุญของแม่มีน้อย  แถมยังทำบุญกับศาสนาของตัวเองโดยการฆ่าสัตว์ใหญ่ ตามความเชื่อของบรรพบุรุษว่า เมื่อตายไปจะได้ขี่วัวขี่แพะ ขึ้นสวรรค์ไม่ต้องเดินให้ลำบาก  เพราะความเมตตาของหลวงป๋าในครั้งนั้น  ทำให้ข้าพเจ้าซาบซึ้งในความกรุณาของท่านเป็นยิ่งนัก  จะไม่มีวันลืมพระคุณของท่านได้เลยในชาตินี้  จึงขอมอบกายถวายชีวิตแด่บวรพระพุทธศาสนาตราบเท่าชีวิตจะหาไม่และทุกภพทุกชาติไป ตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพาน

... ท่านเคยบอกว่า  จำไว้นะ เมื่อเป็นคนของหลวงพ่อแล้ว (หมายถึง หลวงพ่อสด)  ท่านจะไม่ทิ้ง  เพราะถ้าหลงไปตามสิ่งที่มารเขานำมาล่อ จะถูกภาคมารยึดสุดละเอียด  หลังจากนั้นเขาจะให้ความสมบูรณ์ทุกอย่าง  เป็นต้นว่า ทรัพย์สมบัติหรืออะไรต่อมิอะไรก็ได้ทั้งนั้น  เพื่อทำให้เราหลง  แต่พอหมดประโยชน์กับเขาแล้ว  ทีนี้แหละ ความเดือดร้อนนานัปการจะทับทวีเป็น 10 เท่า 100 เท่าเลยทีเดียว  ได้ยินเช่นนั้นแล้ว  ความเชื่อมั่น ความศรัทธาต่อวิชชาธรรมกาย เปี่ยมล้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  ชี้ให้เห็นถึงความเอาใจใส่ของหลวงป๋าที่มีต่อศิษย์ ถ้าเราตั้งใจทำวิชชา   ทีนี้ทุกครั้งที่นั่งต่อหน้าท่าน ก็ต้องระวังตัว ไม่กล้ากระดิกใจออกนอกลู่นอกทางเด็ดขาด  ท่านจะพูดกับข้าพเจ้าเสมอว่า จงร่วมกันสร้างบารมี

ท่านผู้ท่านที่รักทั้งหลาย  ความลับของหลวงป๋าในธาตุธรรมขององค์ต้นของหลวงพ่อสด ยังมีอีกมากมาย  ท่านที่เป็นลูกศิษย์ทั้งหลายจงรีบตักตวงวิชชาให้มากที่สุดเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่  อย่าให้ต้องเสียใจภายหลังเมื่อไม่มีท่านแล้ว  ความเป็นธาตุธรรมที่แท้จริงนั้น เปรียบเสมือนความศักดิ์สิทธิ์  ฉะนั้นใครก็ตามที่คิดไม่ดี ทั้งกาย วาจา ใจ ต่อท่าน  ขอบอกได้เลยว่า  ท่านผู้นั้นเมื่อตายไป มีที่อยู่แน่นอนคือนรกภูมิ จะเป็นขุมไหนก็เลือกได้ตามสบายเลย  เผลอๆ ยังไม่ทันจะตาย  กรรมก็ตามทันเสียแล้ว  พิสูจน์กันเอาเองก็แล้วกัน  ผู้ทำวิชชาจะรู้ดีว่า อาจารย์ของเขาเป็นอย่างไร

พูดถึงเรื่องรู้จิตรู้ใจ  มีเรื่องขำๆ หลายเรื่อง  จะเล่าให้ท่านผู้อ่านทราบสัก 2 เรื่อง  เรื่องแรกมีอยู่ว่า ครั้งหนึ่ง ท่านเล่าถึงชีวิตฆราวาส สมัยหนุ่มๆ ท่านทำกับข้าวเก่ง  ตำน้ำพริกก็เก่ง  น้ำพริกใส่อะไรท่านตำอร่อยทั้งนั้น  เราก็คิดในใจ เก่งจังเลย  เราเป็นผู้หญิงแท้ๆ  ตำเป็นแต่น้ำพริกกะปิ  แต่เราก็ตำอร่อย  เสียงท่านหัวเราะแล้วบอกว่า  เออ น้ำพริกกะปิเอ็งอร่อย  ข้าพเจ้าหยุดคิดทันที ทับทวีองค์พระอย่างเดียวเลย

เรื่องที่สอง  มีครั้งหนึ่งนั่งรถจากกรุงเทพฯ ไปวัดหลวงพ่อสดฯ กับท่าน พอรถเลี้ยวเข้าวัด  พญานาคองค์ใหญ่ที่ดูแลวัดหลวงพ่อสดฯ อยู่ ก็ขึ้นมาล้อมโบสถ์  ข้าพเจ้าเห็นแล้วไม่กล้าพูด กลัวจะโดนดุ  เพราะมีทั้งพระทั้งโยมเต็มรถ  หลวงป๋าพูดขึ้นมาลอยๆ ว่า “ไอ้นิด พรรคพวกเขาขึ้นมาต้อนรับ” แล้วท่านก็ชี้มือไปทางโบสถ์   คนในรถเป็นงงที่อยู่ดีๆ  หลวงป๋าพูดขึ้นมาลอยๆ   ถามกันใหญ่ อะไรอยู่ไหน  ท่านหัวเราะชอบใจ  พญานาคที่ปรากฏนั้นเป็นกายละเอียด ผู้ที่ไม่มีตาในจึงไม่เห็น

เรื่องต่างๆ ที่เล่ามา เป็นเรื่องที่ข้าพเจ้าประสบมากับตัวเองในปีแรกเท่านั้น  ปัจจุบัน 10 ปีแล้วที่อยู่ในสำนักนี้มา  ไม่รู้จะอธิบายเป็นคำพูดได้อย่างไร ถึงความเชื่อมั่นและศรัทธาในวิชชาธรรมกายขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ (สด จนฺทสโร)  นำมาสอน แล้วหลวงป๋านำมามาถ่ายทอดต่อ ที่เป็นของจริง พิสูจน์ได้  แม้องค์พระธรรมกายก็สัมผัสได้

ครั้งหนึ่ง เมื่อข้าพเจ้าทำวิชชาชั้นสูง เข้าไปในธาตุธรรมสุดละเอียด ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อสด ได้ยินเสียงของท่านดังขึ้นมาว่า “ผู้ที่เป็นหลักสำคัญในการเผยแพร่วิชชาธรรมกายที่เป็นของจริงของแท้ในขณะนี้มีอยู่ 2 องค์ คือ ท่านเจ้าคุณพระภาวนาโกศลเถร (วีระ คณุตฺตโม)  ผู้เป็นอาจารย์ของหลวงป๋า และเสริมชัย”   เมื่อนำมาพิจารณาดูแล้วก็เห็นว่าเป็นจริงอย่างนั้น  ดูได้จากการเผยแพร่วิชชาธรรมกายที่ถึงพร้อมด้วยเนื้อหาวิชชา ทั้งทางเอกสาร หนังสือ และนิตยสาร   ทางวิทยุ ทางโทรทัศน์ และสื่ออื่นๆ จนวิชชาธรรมกายเป็นที่รู้จักกันทั่วทั้งในประเทศและต่างประเทศ  เนื้อหาการสอนวิชชาธรรมกายชั้นต้น กลาง สูง ของทั้ง 2 องค์ มีความละเอียดลึกซึ้งยิ่งนัก  ดังตัวอย่างที่เล่าให้ทราบข้างต้น  

ถ้าไม่ได้หลวงป๋า  ผู้เขียนก็อาจหลงทาง ถูกภาคมารยึดสุดละเอียดไปแล้วก็ได้  ในปัจจุบันไม่ได้ยินว่ามีใครสอนเนื้อหาวิชชาธรรมกายชั้นสูงได้ลึกซึ้ง เปิดวิชชาเต็มที่เช่นนี้  ท่านผู้อ่านที่สงสัยสามารถพิสูจน์ได้จากคำสอนของท่านทั้งสอง   แม้แต่ชาวต่างประเทศที่มาอบรมพระกัมมัฏฐานที่วัดหลวงพ่อสดธรรมกายาราม อ.ดำเนินสะดวก จ.ราชบุรี ก็สามารถปฏิบัติจนได้วิชชาธรรมกายชั้นสูง สามารถเห็นนิพพาน ภพ 3  โลกันต์ ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ว่าเป็นจริงอย่างไรได้ด้วยตนเอง  ไม่ต้องหลับตาเดาผิดๆ ถูกๆ   ดังนั้น เมื่อเรามีบุญวาสนาได้พบพระที่แท้ สะอาดบริสุทธิ์  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่เป็นธาตุธรรมที่แท้ของต้นธาตุต้นธรรม คือ หลวงพ่อภาวนาและหลวงป๋าของเราแล้ว  จงอย่าปล่อยให้โอกาสอันงามที่จะได้ศึกษาวิชชาชั้นสูงที่ลึกซึ้งนี้หลุดไป

สุดท้ายนี้  ขอให้ท่านผู้อ่านที่รักทั้งหลาย มีศรัทธาพร้อมด้วยปัญญา แยกแยะผิดถูกได้ถูกต้อง  จงพิสูจน์ด้วยตนเอง  อย่าให้น้อยหน้าชาวต่างประเทศที่อุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลมา จนได้วิชชาธรรมกายชั้นสูงไป  ธรรมะเป็นของสูง เป็นสิ่งที่มีค่ามากที่สุด  จงรักษาไว้ตราบเท่าที่ชีวิตจะหาไม่ ทุกภพทุกชาติไป ตราบเท่าเข้าสู่นิพพาน  ขอความสันติสุขจงบังเกิดแก่ชาวโลกทั้งหลาย  จงรักกันเสมือนกับเป็นสายเลือดเดียวกัน อย่างเช่นหลวงป๋ารักเราทุกคน

จีราภา  เศวตนันท์
วิทยากรสถาบันพุทธภาวนาวิชชาธรรมกาย