| “เกิดมาว่าจะมาหาแก้ว | พบแล้วไม่กำ | จะเกิดมาทำอะไร |
| สิ่งที่อยากก็หลอก | สิ่งที่หยอกเขาก็ลวง | ทำให้จิตเป็นห่วงใย |
| เลิกอยากลาหยอก | รีบออกจากกาม | เดินตามขันธ์สามเรื่อยไป |
| เสร็จกิจสิบหก | ไม่ตกกันดาร | เรียกว่านิพพานก็ได้” |
| “รักษ์ร่างพอสร่างร้าย | รอดตน |
| ยอดเยี่ยม ‘ธรรมกาย’ ผล | ผ่องแผ้ว |
| เลอเลิศล่วงกุศล | ใดอื่น |
| เชิญท่านถือเอาแก้ว | ก่องหล้าเรืองสกล” |
“ไม่หยุด ไม่ถึงพระ ตัวหยุดนี่แหละเป็นตัวสำเร็จ”
| “เห็น | ใด ฤๅ มาตรแม้น | ธรรมกาย |
| จำ | สนิทนิมิตหมาย | มั่นแท้ |
| คิด | ทำเถิดหญิง-ชาย | ชูช่วย ตนแฮ |
| รู้ | ยิ่งเบญจขันธ์แท้ | แต่ล้วนอนิจจัง” |
“ประกอบเหตุ สังเกตผล ทนเอาเถิด ประเสริฐนัก”
| “เห็นสิบแล้วเห็นศูนย์ | เป็นเค้ามูลเนื่องกันมา |
| เที่ยงแท้แน่หนักหนา | ตั้งอนิจจาเป็นอาจิณ |
| จุติแล้วปฏิสนธิ | ย่อมเวียนวนอยู่ทั้งสิ้น |
| สังขาราไม่ยืนยิน | ราคีสิ้นเป็นตัวมา” |
“ผลไม้ดก นกชุม น้ำเย็น ปลาชอบอาศัย”
| “ด้วยความหมั่น | มั่นใจ | ไม่ประมาท |
| รักษาอาตม์ | ข่มใจ | ไว้เป็นศรี |
| ผู้ฉลาด | อาจตั้งหลัก | พำนักดี |
| อันห้วงน้ำ | ไม่มี | มารังควาน” |
| “ประกอบเหตุ | สังเกตผล | สนใจเถิด | ประเสริฐดีนัก |
| ประกอบในเหตุ | สังเกตในผล | สนใจเข้าเถิด | ประเสริฐดีนัก |
| ประกอบที่ในเหตุ | สังเกตดูในผล | สนใจหนักเข้าเถิด | ประเสริฐดียิ่งนัก” |
| “ขุดบ่อล่อธารา | ให้อุตส่าห์ขุดร่ำไป |
| ขุดตื้นตื้นน้ำบ่มี | ขุดถึงที่น้ำจึงไหล” |
| “พายเถอะนะเจ้าพาย | ตลาดจะวาย สายบัวเน่า |
| โซ่ก็ไม่แก้ กุญแจก็ไม่ไข | จะไปได้อย่างไรกันเล่า |
อ้ายโลกก็เหลว อ้ายธรรมก็แหลก เป็นแบกบอน
เหลือแต่กิน นอน เที่ยว สามอันเท่านั้นเอย
