Author Topic: เมืองแก้วคือนิพพาน ,อสังขตสถาน,บุรีคือนิพพานอันอุดม ,สถานที่ไปแล้วไม่เศร้าโศกในพระไตรปิฏก  (Read 14360 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline หลับอยู่

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 207
  • จิตพิสัย 6
  • Gender: Male
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔

ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑
 
 


 

 


รัฐปาลเถราปทานที่ ๘ (๑๘)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายช้าง




 

 

 

เรามีความเพียรอันนำธุระไป

อันนำมาซึ่งธรรมเป็นแดนเกษมจากโยคะ

เราทรงไว้ซึ่งกายอันมีในที่สุดในศาสนา

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว

ฉะนี้แล.

ทราบว่า ท่านพระรัฐปาลเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

 

 


จบ รัฐปาลเถราปทาน.

 


-----------------------------------------------------


 

เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ บรรทัดที่ ๑๔๐๔ - ๑๔๓๒. หน้าที่ ๖๒ - ๖๓.

http://www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=32&A=1404&Z=1432&pagebreak=0

Offline หลับอยู่

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 207
  • จิตพิสัย 6
  • Gender: Male
อรรถกถา มหากัณหชาดก
ว่าด้วย คราวที่สุนัขดำกินคน

 

 

ในอดีตกาล ครั้งพระศาสนาพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า พระเจ้าอุสสินนรราชเสวยราชสมบัติอยู่ในพระนครพาราณสี เมื่อพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้าเปลื้องมหาชนให้พ้นจากเครื่องผูกพันคือกิเลส ด้วยจตุราริยสัจเทศนา ทำพระนครคือพระนิพพานให้เต็มแล้วเสด็จปรินิพพาน

 

http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=1661



Offline หลับอยู่

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 207
  • จิตพิสัย 6
  • Gender: Male
มิลินทปัญหา
 
 


 


ทวินนัง ปิณฑปาตานัง มหัปผลภาวปัญหา ที่ ๔


 

 

 

อนึ่ง มหาราช ขอถวายพระพร จงทรงฟังซึ่งอุปมา เปรียบดุจหนึ่งว่าบุรุษเป็นกุจฉิ-

โรคาพาธ ให้มักเจ็บท้องอยู่ก่อนแล้วเป็นกรกติเคยมา อญฺญ อปกฺกํ ครั้นว่าบริโภคโภชนาหาร

อันสุกๆ ดิบๆ บูดแฉะเข้าไป ก็เสาะท้องให้ลงหนักไป เพราะท้องไม่ดีอยู่แล้วแต่ก่อนมา ยถา

มีครุวนาฉันใด มหาราช ขอถวายพระพร สมเด็จพระบรมโลกุตตมาจารย์จวนจะสิ้นพระชนม์

สังขาร กำหนดถึงแปดสิบพรรษา ชราทุพพลภาพจวนจะเสด็จสู่เมืองแก้วคือนิพพานอันเลิศอยู่

แล้ว ครั้นว่าพระโรคบังเกิดกำเริบแรงขึ้นด้วยชราหากำลังบ่มิได้นั้น จะโทษเอาอาหารบิณฑบาต

ของนายจุนท์นั้นหาควรไม่ น สกฺกา อาตมาไม่อาจจะว่า จังหันบิณฑบาตของนายจุนท์นี้เป็นโทษ

ขอถวายพระพร

เนื้อความมิลินทปัญหา หน้าที่ ๒๗๙ - ๒๘๒.

http://84000.org/tipitaka/milin/milin.php?i=118

(จากมิลินทปัญหา)

Offline หลับอยู่

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 207
  • จิตพิสัย 6
  • Gender: Male
อรรถกถา ขุททกนิกาย อุทาน นันทวรรคที่ ๓ โกลิตสูตร

 

 


อรรถกถาโกลิตสูตร

 

บทว่า ชญฺญา นิพฺพานมตฺตโน ความว่า พระนิพพานอันเป็นอสังขตธาตุ นำมาซึ่งความสุขอย่างแท้จริง

โดยเป็นอารมณ์อันดีเยี่ยมแก่มรรคญาณและผลญาณ ซึ่งได้บัญญัติว่า อัตตา เพราะไม่เป็นอารมณ์ของปุถุชนอื่น แม้โดยที่สุดความฝัน



แต่เพราะเป็นแผนกหนึ่งแห่งมรรคญาณและผลญาณนั้นๆ ของพระอริยเจ้าทั้งหลาย

และเพราะเป็นเช่นกับอัตตา จึงเรียกว่า อตฺตโน ของตน

พึงรู้ คือพึงทราบพระนิพพานนั้น อธิบายว่า พึงรู้แจ้ง คือพึงทำให้แจ้งด้วยมรรคญาณและผลญาณทั้งหลาย. ด้วยคำนั้น ทรงแสดงถึงความที่พระอริยเจ้าทั้งหลายมีจิตน้อมไปในพระนิพพาน.

จริงอยู่ พระอริยะเจ้าทั้งหลายย่อมอยู่ แม้ในเวลาที่อธิจิตเป็นไป ก็อยู่โดยภาวะที่น้อมโน้มโอนไปในพระนิพพานโดยส่วนเดียวเท่านั้น. ก็ในที่นี้ สติเป็นไปในกายปรากฏแก่ภิกษุใด ภิกษุนั้นสำรวมแล้วในผัสสายตนะ ๖ ต่อแต่นั้น ก็มีจิตตั้งมั่นเนืองๆ พึงรู้พระนิพพานของตน ด้วยการกระทำให้ประจักษ์แก่ตน พึงทราบการเชื่อมบทแห่งคาถาอย่างนี้ด้วยประการฉะนี้.

 

ศึกษาอรรถกถานี้ ได้ที่ :-

http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=25&i=77

 

 



Offline หลับอยู่

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 207
  • จิตพิสัย 6
  • Gender: Male
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๗
ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
 
 

คาถาธรรมบท มลวรรคที่ ๑๘
             [๒๘]    บัดนี้ท่านเป็นดุจใบไม้เหลือง อนึ่ง แม้บุรุษของพระยายมก็
                          ปรากฏแก่ท่านแล้ว ท่านตั้งอยู่ในปากแห่งความเสื่อม อนึ่ง
                          เสบียงเดินทางของท่านก็ยังไม่มี ท่านจงทำที่พึ่งแก่ตน จงรีบ
                          พยายาม จงเป็นบัณฑิต ท่านเป็นผู้มีมลทินอันขจัดแล้ว
                          ไม่มีกิเลสเครื่องยียวนจักถึงอริยภูมิอันเป็นทิพย์

 เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕  บรรทัดที่ ๘๙๕ - ๙๔๕.  หน้าที่  ๓๙ - ๔๑.
 http://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=25&A=895&Z=945&pagebreak=0

Offline หลับอยู่

  • Full Member
  • ***
  • Posts: 207
  • จิตพิสัย 6
  • Gender: Male
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๗
ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
 
 

คาถาธรรมบท ปุปผวรรคที่ ๔
             [๑๔]    ใครจักรู้แจ้งแผ่นดินนี้ ใครจักรู้แจ้งยมโลกและมนุษยโลกนี้
                          พร้อมกับเทวโลก ใครจักเลือกสรรบทธรรมที่เราแสดงดีแล้ว
                          ดุจนายมาลาการผู้ฉลาด เลือกสรรดอกไม้ ฉะนั้น พระเสขะ
                          จักรู้แจ้งแผ่นดิน พระเสขะจักรู้แจ้งยมโลกและมนุษยโลกนี้
                          พร้อมกับเทวโลก พระเสขะจักเลือกสรรบทธรรมที่เรา
                          แสดงดีแล้วดุจนายมาลาการผู้ฉลาดเลือกสรรดอกไม้ ฉะนั้น
                          ภิกษุทราบกายนี้ว่า เปรียบด้วยฟองน้ำ ตรัสรู้พร้อมเฉพาะ
                          กายนี้ว่ามีพยับแดดเป็นธรรม ตัดดอกไม้อันเป็นประธาน
                          ของมารแล้ว พึงไปสู่ที่ที่มัจจุราชไม่เห็น


 เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๕  บรรทัดที่ ๓๙๕ - ๔๓๓.  หน้าที่  ๑๘ - ๑๙.
 http://84000.org/tipitaka/attha/v.php?B=25&A=395&Z=433&pagebreak=0