Author Topic: งงว่าทำไมถึงห้ามฝึกกสิณนอกตัวครับ  (Read 8742 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline ISP

  • Newbie
  • *
  • Posts: 17
  • จิตพิสัย 0
ผมเข้าใจดีว่าการฝึกกสิณนอกตัวนั้นเกิดผลเสีย  ไม่เป็นผลดี

แต่มันฝึกง่ายกว่า  เห็นง่ายกว่า 

ผมจึงข้องใจว่า  ทำไมเราถึงต้องห้ามไม่ให้ผู้ที่ยังไม่เห็นดวงธรรมลองฝึกดูก่อน  เอาพอให้เห็นนิมิตเป็น  แล้วค่อยน้อมนิมิตเข้ามาในตัวภายหลัง  แบบนี้จะทำให้เห็นดวงธรรมเร็วขึ้น

สงสัยเฉยๆครับ

Offline mr.surin

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 715
  • จิตพิสัย 118
ครูบาอาจารย์ ท่านได้ให้คำตอบเรื่องนี้ไว้ว่า ....

" ... การทำใจหยุดในหยุด กลางของหยุด ณ “ศูนย์กลางกายฐานที่ 7” นี้ 
จิตหยุดปรุงแต่ง(ไม่สังขาร) ... จึงถูกถิ่นทำเลของ พระ(กุสลาธัมมา)

   
แต่ถ้าใจออกนอกตัว ... ก็จะปรุงแต่งด้วยอำนาจของกิเลสได้มาก 
จุดอื่นนอกจากตรงศูนย์กลางกาย จึงเป็นถิ่นทำเลของ ภาคมาร(อกุสลาธัมมา)

   
เพราะเหตุนี้ จึงให้เอาใจจรดตรงศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ไว้เสมอ
เวลาถูกส่วนเข้า ก็จะเห็นและถึง “ดวงธรรม” ที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ และของกายอื่นๆ 
ตลอดถึง “ดวงธรรมของกายธรรม” ต่อๆ ไปจนสุดละเอียด ... ที่แท้จริง
   
... จะได้ไม่ถูกหลอกด้วยนิมิตลวงที่จิตปรุงขึ้น (สังขาร)
 
หลวงพ่อท่านจึงไม่ยอมให้ใครสอน โดยให้เอาใจไปไว้นอกตัว ให้เห็นดวงใสก่อน ... แล้วจึงค่อยน้อมเข้ามาภายใน
 
เพราะแม้ว่าวิธีกำหนดนิมิตภายนอกตัวก่อนนั้น มันง่ายกว่าการเอาใจไปจรด ณ ที่ศูนย์กลางกายตั้งแต่เบื้องต้นก็จริง   
แต่การเห็นนิมิตนอกตัวนั้น ... แม้จะน้อมเข้ามา ณ ภายในได้  ก็เสี่ยงต่อการที่จิตจะเคลื่อนจากศูนย์ ออกไปรับอารมณ์ภายนอกตัว อันเป็นเหตุให้เกิดกิเลสเข้ามาประสม  แล้วปรุงแต่งจิตให้เห็นนิมิตที่จิตปรุงแต่งขึ้นในดวงกสิณภายนอกตัวนั้นได้มากทีเดียว

 
แปลว่า อาจถูกกิเลสมารแทรกซ้อนให้เห็นนิมิตลวง(ไม่จริง)ได้ง่าย   
อันเป็นเหตุให้ รู้ผิด เห็นผิด ... จึงคิดผิด พูดผิด ทำผิด ได้ง่ายมาก 
และนี่แหละคือ อันตรายของการเห็นนิมิตนอกตัว

 
ท่านจึงสอนให้ทำใจหยุด ณ ศูนย์กลางกายเลย เพื่อให้ติดเป็นนิสัยปัจจัยตั้งแต่ต้น และให้ทำไว้ในทุกอิริยาบถ ... ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
   
และถ้าผู้ที่เข้ามาศึกษาและปฏิบัติธรรมใด ที่เคยฝึกทำนิมิต หรือเพ่งกสิณนอกตัวก่อน ... ท่านจะสอนให้รีบนำใจเข้าไปหยุด ณ ภายในศูนย์กลางกายไว้เสมอ เวลาปฏิบัติภาวนาไม่ให้ส่งใจออกนอกตัว และไม่ให้ใช้นิมิตที่เกิดขึ้น หรือที่เห็นภายนอกตัวเลย 

เพราะฉะนั้นถ้าประสงค์ของจริงในพระพุทธศาสนา เวลาเจริญหรือปฏิบัติภาวนา ต้องพยายามไม่ส่งใจออกนอกตัว และไม่ควรเปลี่ยนวิธีการปฏิบัติภาวนาไปเป็นวิธีเอาใจออกนอกตัวเป็นอันขาด"



* อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่
http://www.dhammakaya.org/%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%98%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%A1/%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B8%94%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A1%E0%B8%B4%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B8%99%E0%B8%81%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99-%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A7%E0%B8%88%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B9%80%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%84%E0%B8%9B%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AB%E0%B8%A3%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%88
« Last Edit: September 02, 2013, 06:56:03 PM by mr.surin »
ขอให้โลกนี้จงมีเเต่...ความดีงาม
ขอให้สิ่งชั่วร้ายเลวทรามทั้งหลาย...จงหมดไป
ด้วยอานุภาพของ
พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ

Offline ต้นไม้เมตตา

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1095
  • จิตพิสัย 108
  • Gender: Male
  • เกิดใหม่ด้วยพระธรรมกายอุบัติอันอุดมบรมจักร

เสริมครับ หากฝึกให้เห็นข้างนอกเเล้ว จะติดนิสัยครับ น้อมเข้ามาหาตัวได้ยากเลยทีเดียวครับ น้อมเข้ามาแล้ว เผลอก็จะออกไปเรื่อยตามจินตนาการอีก โอกาศปรุงแต่งมีสูงมากครับ

เคยมีคนเสนอบอกว่า สอนคนเนี้ย ให้สอนเห็นนอกตัวไปก่อน ... แต่ผมไม่เห็นด้วยอย่างมาก เอางี้ ผมยกตัวอย่าง จากประสบการณ์ ผมสอนทีเดียวในหอประชุม สมมติ 100 คน จะมีคนเห็นพอสมควร สมมติว่าเห็นนิมิตในท้อง 10 คน ... แต่หากเราดันไปสอนออกนอกตัวซะแล้วแต่ทีแรก ใครจะรับผิดชอบบุคคลที่มีศักยภาพที่จะเห็นดวงนั้นในท้องได้ครับ น่าเสียดายโอกาศมากๆครับ

พระพุทธเจ้าตรัสใช้อานาปานสติ ในสติปัฏฐานสูตร เปรียบเรื่องช่างชักรอก (คือจุดที่ลมเสมอกัน ซึ่งได้แก่แถวๆลิ้นปี่) วิสุทธิมรรค 3 จมูก อก ท้อง วิชชาธรรมกาย 7


Offline ISP

  • Newbie
  • *
  • Posts: 17
  • จิตพิสัย 0
กระจ่างครับ  กระจ่าง

เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำจริงๆ

แต่ผมอยากรู้ว่า
๑.คนที่ปฏิบัติแบบไม่เคยส่งใจออกนอกเลย  แต่พอตอนเห็นนิมิตครั้งแรก  ดันไปเห็นนอกตัว  หรือไม่ตรงกับฐานที่ ๗  ทั้งๆที่ระวังเป็นอย่างดีแล้วแท้ๆ  แล้วแบบนี้  เขาจะมีโอกาส "ติดนิสัย น้อมเข้ามาหาตัวได้ยาก น้อมเข้ามาแล้ว เผลอก็จะออกไปเรื่อยตามจินตนาการอีก" หรือเปล่าครับ
ถ้าเห็นนอกตัวเพราะจงใจฝึกนอกตัวแต่แรก  ว่าไปอย่าง  แต่นี่ตั้งใจไว้ข้างในตลอด  แต่ดันไปเห็นข้างนอก  ถ้าเป็นแบบนั้นก็แย่เลย  ก็เขาอุตส่าห์ตั้งใจไว้ที่ทำเลของภาคพระมาโดยตลอด  แต่กลับมาเสียเพราะสิ่งที่เขาไม่ได้เจตนาทำขึ้น
ผมเองดวงธรรมยังไม่เห็น  เลยกลัวจะเป็นแบบนั้น

๒.อยากให้คุณต้นไม้เมตตา  ลองบรรยายวิธีปฏิบัติอาณาปานสติที่ถูกต้องตามที่คุณเข้าใจมาสักหน่อยน่ะครับ
ผมเองก็เคยสนทนากับผู้ที่เคยปฏิบัติในสายอาณาปานสติมาก่อน  แต่เป็นแบบตั้งใจไว้ที่อื่นที่ไม่ใช่ศูนย์กลางกาย  ซึ่งในภายหลังได้เห็นข้อผิดพลาดของการปฏิบัติแบบนี้  เลยย้ายมาสายวิชชาธรรมกาย
ก็เลยอยากลองเทียบกันดู  ว่าคุณกับเขา  จะอธิบายเหมือนกันหรือไม่  เท่านั้นเอง

Offline ต้นไม้เมตตา

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1095
  • จิตพิสัย 108
  • Gender: Male
  • เกิดใหม่ด้วยพระธรรมกายอุบัติอันอุดมบรมจักร

ข้อ 1. เป็นเรื่องธรรมดามาก ที่พบได้สำหรับผู้ปฏิบัติธรรม หากเห็นเช่นนั้น ก็ให้พยายามน้อมเข้ามาสู่ศูนย์กลางกาย

ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย เพราะไม่ได้เกิดจากเจตนาที่ใจชอบ ไม่ถึงกับสั่งสมเป็นนนิสัยเท่าไร แก้ไขได้ด้วยการฝึกฝน แต่จะเสียนิสัยทันทีหากเห็นนิมิตข้างนอกตัวแล้วชอบใจที่จะเพ่งด้านนอกตัวเช่นนั้น

ข้อ 2.

ตอบไว้แล้วดังเช่นที่ตรงนี้ > สัมมาอะระหังกับลมหายใจเข้าออก


Offline ISP

  • Newbie
  • *
  • Posts: 17
  • จิตพิสัย 0
อีกเรื่องหนึ่ง  ถ้าผมทะลึ่งไปฝึกกสิณนอกตัว  โดยคิดแบบว่า  ฝึกนิมิตนอกตัวมันง่าย  เอาให้เห็นนอกตัวเป็นก่อน  แล้วค่อยน้อมเข้ามาที่ศูนย์กลางกายดีกว่า

แบบนี้จะมีผลกระทบอะไรกับเรื่อง  "รอยใจ"  หรือเปล่าครับ  คือผมจะได้รอยใจให้ไปหลงใหลกรรมฐานของมารในชาติหน้าหรือไม่

หากเป็นเช่นนั้น  ก็เป็นเหตุผลหนักแน่นเลย  ที่เราไม่ควรส่งใจออกนอกตัว

Offline ต้นไม้เมตตา

  • Hero Member
  • *****
  • Posts: 1095
  • จิตพิสัย 108
  • Gender: Male
  • เกิดใหม่ด้วยพระธรรมกายอุบัติอันอุดมบรมจักร
สำนวนว่า "รอยใจ" นี้ สำนักอาจารย์การุณย์นิยมพูดกันนะครับ

การเอาใจออกนอก เป็นถิ่นของมาร ที่จะทำให้ภาคมารมีโอกาศสอดละเอียดได้ง่าย ซึ่งก็ไม่สมควรหรอกครับ

แต่ถามว่ามันจะเลวร้ายอะไรขนาดนั้นก็ไม่หรอกครับ (เว้นแต่การต่อวิชชา การทำวิชชา ซึ่งต้องเคร่งครัดอย่างมาก) ไม่ต้องพูดกันให้เวอร์ไป บางสำนักนี่ พูดอะไรไรเวอร์ๆหลุดโลก ฟังแล้วคนมีหัวเชื้อชอบเรื่องเวอร์ๆหล่ะ คึกคักกันมันส์ๆ

บางที นิสัย ยังพอดัดกันได้ ถึงมันจะยาก แต่สิ่งที่น่าพิจารณาคือ ความคิดที่ไม่เป็นสัมมาทิฏฐิ และผิดเพี้ยนไปจากธรรมภาคขาว หรือหลักวิชชา นั้นมากกว่าครับ

บางสำนัก ดูเผินๆเหมือนจะถูกต้อง อ้างอิงตำราในเบื้องแรก แต่กลับคาบลูกคาบดอก ไปๆมาๆ เพี้ยนหลุดโลก ไปตามความเชื่อออกหน้าของอาจารย์ แบบนี้น่ากลัวกว่าครับ

Offline ธนกฤต สกลธีรกุล

  • Newbie
  • *
  • Posts: 34
  • จิตพิสัย 1
ผู้ที่ปฎิบัติเบื้องต้น  ..ยังไงก็อยู่ถิ่นฐานมารอยู่แล้วครับ  จนกว่าจะเข้าสิบตกศูนย์ได้  ..ถึงจะเป็นถิ่นฐานฝ่ายพระ
การที่ครูบาอาจารย์กำหนดที่ฐานที่ 7 เพื่อต้องการให้จิตหยุดถูกส่วนจะได้เข้าถึงดวงปฐมมรรคได้ง่าย
หากจะใช้วิธีตามวิสุทธิมรรคคือ "พอถึงณาน 8  ให้ถอยมาที่ณาน 4  เอาณาน 4 จับอยู่ที่จิต  เปรียบเหมือนเราเดินตามงู  เราจะรู้ที่อยู่ของงู"